وأيضا در بصائر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : امانت ، ولايت است ، ابا كردند از آنكه حمل كنند آن را وكافر شوند در حمل آن ، وآن انساني كه آن را حمل كرد أبو بكر بود « 1 » . وابن شهرآشوب در مناقب روايت نموده از مقاتل از محمد بن حنفيه از حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام كه فرمود در تفسير إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ : عرض كرد حضرت عزت امامت مرا بر آسمانهاى هفتگانه با ثواب وعقاب ، گفتند : پروردگارا ! با ثواب وعقاب حمل نمىكنيم وليكن بدون ثواب وعقاب حمل مىكنيم ؛ وعرض كرد امامت وولايت مرا بر مرغان ، پس أول مرغى كه به آن ايمان آورد بازهاى سفيد وقبّره بود ، وأول مرغى كه انكار نمود بوم وعنقا بود ، امّا بوم نمىتواند كه در روز ظاهر شود براي بغضي كه ساير مرغان نسبت به آن دارند ، وامّا عنقا پس پنهان شد در درياها كه كسى آن را نمىبيند ؛ وبدرستى كه عرض كرد امامت مرا بر زمينها ، پس هر بقعه‌اى كه ايمان آورد به ولايت من ، آن را طيّب وپاكيزه گردانيد وگياه وميوه‌اش را شيرين وگوارا گردانيد وآبش را صاف وشيرين ساخت ، وهر بقعه‌اى كه انكار امامت وولايت من كرد آن را شوره‌زار گردانيد وگياهش را تلخ وميوه‌اش را عوسج وحنظل كرد وآبش را شور وتلخ گردانيد ؛ بعد از آن فرمود وَحَمَلَهَا الْإِنْسانُ يعنى : امّت تو يا محمد حمل كردند ولايت أمير المؤمنين را وامامت أو را با آنچه در آن هست از ثواب وعقاب بدرستى كه بسيار ظالم بود مر نفس خود را وبسيار نادان بود امر پروردگار خود را ، يعنى هر كه ادا نكرد حقّ آن را وعمل به مقتضاى آن نكرد ، ظالم وعدوان‌كننده بود « 2 » . ودر بصائر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : ولايت ما را عرض نمودند بر آسمانها وزمين وكوهها وشهرها پس قبول نكردند مثل قبول كردن أهل كوفه « 3 » . ودر تفسير فرات از حضرت فاطمهء زهرا عليها السّلام روايت كرده است كه : حضرت

--> ( 1 ) . بصائر الدرجات 76 ، ودر آنجا روايت از امام باقر عليه السّلام است . ( 2 ) . مناقب ابن شهرآشوب 2 / 350 . ( 3 ) . بصائر الدرجات 77 ؛ امالى شيخ مفيد 142 .